Swięty Mikołaj

Przysłowia o Świętym Mikołaju

- Jeśli święty Mikołaj
lodu nie roztopi, długo będą
w ręce chuchać chłopi.
-Święty Mikołaj wilkom pyski na kłódki zamyka।
-Święty Mikołaj rządzi wilkami.
-Na Mikołaja porzuć wóz i zaprzęż sanie.
-Bieda w kraju, Mikołaju.
-Gdy śnieg pada mówią, że święty Mikołaj brodą trzęsie.
-Na świętego Mikołaja ciekawość się podwaja:
-Panny patrzą pod poduszkę
czy tam nie ma jakiej duszki, a chłopczyki wprzód macają,
jaki towar dla się mają।
Alboć wezmą, alboć daj - Tak kazał św. Mikołaj.
Bo jeśli mu barana dasz, Pewny pokój od wilka masz.

Swięty Mikołaj

Swięty Mikołaj

Święty Mikołaj

Postać świętego Mikołaja i legenda o nim związały się także z obchodami świątecznymi Bożego Narodzenia, a przede wszystkim z obchodami dnia wigilijnego. Zgodnie z tą legendą - rodem ze Skandynawii - w wigilię o zmierzchu św. Mikołaj przybywa na Ziemię i przynosi prezenty wszystkim dzieciom.
Przed Bożym Narodzeniem dzieci z całego świata i także dzieci polskie piszą, a młodsze dyktują rodzicom, listy do św. Mikołaja i adresują je do różnych miejsc na kuli ziemskiej i w kosmosie. Legendy różnych krajów mówią bowiem o rozmaitych miejscach zamieszkania św. Mikołaja. Dzieci adresują więc swe listy np. do Laponii, do Szwecji, Na Biegun Północny, na Koło Polarne, na Grenlandię, a ostatnio coraz częściej do Ravaniemi w Finlandii (która to miejscowość w 1985 r. ogłoszona została oficjalnie Ziemią Świętego Mikołaja), albo św. Mikołaj w Niebie, Niebo, Chmurka, czy po prostu św. Mikołaj. Tak zaadresowany list wręczony mamie lub tacie z pewnością dotrze do adresata i spełnione zostaną wszystkie zawarte w nim prośby, a dowodem tego jest upragniony prezent.
Dzieci polskie bowiem, tak jak dzieci na całym świecie wierzą, że - czarodziejskim sposobem - wszystkie bez wyjątku listy docierają do św. Mikołaja. A chociaż legendy dotyczące miejsca zamieszkania św. Mikołaja nie są całkiem zgodne ze sobą, to pewne jest że mieszka on, jeśli nie w niebie, to blisko nieba, gdzieś na czubku świata (a więc może na Kole Polarnym), w każdym razie jest to kraina niezwykła i przyjazna dzieciom.
Według legend skandynawskich, chętnie przyjmowanych przez dzieci w Polsce, domem św. Mikołaja ma być chatka uszata, w której słychać wyraźnie płynące z całego świata prośby dziecięce o prezenty.
Począwszy od dnia 6 grudnia aż do Bożego Narodzenia św. Mikołaj spogląda z reklam i witryn sklepowych, z opakowań na prezenty, spaceruje ulicami miast, pozuje do fotografii z dziećmi w wielkich sklepach, zwłaszcza przy stoiskach z zabawkami, częstuje je słodyczami w cukierniach i sklepach cukierniczych.
Św. Mikołaj w ostatnich czasach zmienił swój wygląd. Dawny poważny, godny i uroczysty biskup w ceremonialnych szatach kościelnych, w biskupiej infule na głowie, ze złotym pastorałem w dłoni (tak bywał przedstawiany na obrazach religijnych, ikonach i świętych obrazach, także na obrazkach wkładanych do modlitewników i na starych rycinach), stał się obecnie krzepkim, tęgim, tryskającym zdrowiem i dobrym humorem staruszkiem, o rumianej twarzy, śmiejących się oczach, białej brodzie i białych podkręconych wąsach; nosi czerwone ubranie, płaszcz obszyty białym futrem oraz czapkę z pomponem i zawsze ma ze sobą wielki worek wyładowany prezentami.
Nie zmieniła się natomiast niezwykła dobroć św. Mikołaja, jego miłość do dzieci i szczodrość oraz jego posłannictwo aby rozdawać dary, sprawiać cudowne niespodzianki, czynić dobro i uszczęśliwiać.

Święty Mikołaj

Pewien obywatel Patary utracił swój majątek i ponieważ nie mógł zapewnić posagu swym trzem córkom, groziło im zejście na złą drogę. Słysząc o tym, Mikołaj wziął mieszek ze złotem i wrzucił go przez okno do domu tego człowieka. Najstarsza córka wyszła dzięki temu za mąż. Podobnie uczynił też wobec dwóch pozostałych dziewcząt. Stąd często przedstawiano go na obrazach z trzema mieszkami. Błędna interpretacja tego wizerunku (myślano, że są to głowy dzieci) przyczyniła się do powstania innej (makabrycznej!) historii, według której Mikołaj wskrzesił trzech chłopców zamordowanych wcześniej i zakonserwowanych przez właściciela gospody.
Inna legenda mówi o tym, że Mikołaj pojawił się marynarzom pochwyconym przez sztorm u wybrzeży Lycji i doprowadził ich bezpiecznie do portu. Dlatego też często można spotkać kościoły poświęcone temu świętemu znajdujące się blisko brzegu morza. Jeszcze inne podanie twierdzi, że pojawił się we śnie Konstantynowi i sprawił, że ten ocalił od śmierci trzech niesłusznie oskarżonych urzędników. Inna wersja tej historii mówi, że gubernator Myry przyjąwszy łapówkę zgodził się wydać na śmierć trzech niewinnych ludzi. Gdy kat miał już pozbawić ich życia, pojawił się biskup tego miasta, Mikołaj i powstrzymał od wykonania wyroku, a następnie zwrócił się do gubernatora z tak przekonującą mową, że ten przyznał się do swego występku i poprosił o wybaczenie.
Gdy Myra dostała się w ręce Saracenów, miasta włoskie wykorzystały okazję, by zdobyć relikwie Mikołaja. Zostały one wykradzione przez kupców włoskich i dotarły do Bari na południu Włoch w roku 1087. Wybudowano tam nowy kościół ku czci świętego, a przy jego konsekracji obecny był papież Urban II. W ten sposób kult świętego Mikołaja stał się jeszcze popularniejszy, a sanktuarium stało się jednym z centrów pielgrzymkowych średniowiecznej Europy. U grobu św. Mikołaja dokonywały się liczne cuda.
Popularne wyobrażenie "świętego Mikołaja" (Santa Claus, Sint Klaus) jest niestety mieszanką elementów różnych kultur ludowych: niderlandzki zwyczaj obdarowywania dzieci prezentami w dniu jego święta miesza się tu z wyobrażeniem czarodzieja, który karze niegrzeczne dzieci, grzeczne zaś nagradza, a także z postacią germańskiego bóstwa Thora, który kojarzony był z zimą i jeździł na saniach zaprzężonych w kozy.
W średniowiecznej Europie dzień św. Mikołaja był okazją do wyboru "chłopca-biskupa", który sprawował rządy aż do święta Młodzianków (28.12). Zwyczaj ten dotrwał jeszcze do naszych czasów w Montserrat w Katalonii.
Emblematem św. Mikołaja w sztuce są trzy kule. Czasem ukazywany jest jako: (1) młody mężczyzna wrzucający trzy złote kule w okno trzech biednych dziewczyn; (2) wskrzeszający troje dzieci z beczki z marynatą; (3) ratujący rozbitków z wraku statku; (4) przywracający życie niesłusznie powieszonemu człowiekowi; (5) jako noworodek chwalący Boga. Szczególną czcią otaczany jest w Bari, Monserrat, i w Rosji.

Święty Mikołaj

Święty Mikołaj urodził się około roku 270 w mieście Pataraw Azji Mniejszej. Jego rodzice przez długie lata prosiliBoga o dziecko. W podeszłym wieku Bóg wejrzał na ich modlitwę.Narodził się im syn, któremu nadali imię Mikołaj.Święty Mikołaj ukończył seminarium duchowne i przez wielelat był biskupem Miry, portowego miasteczka w Azji Mniejszej.Był człowiekiem wielkiego serca, pomagał biednym i potrzebującym.Rozdał cały swój majątek ubogim.Kochał bliźnich i uczył ich miłości do drugiego człowieka.Pomagał biedakom, nawracał złodziei i kłusowników.Patronował żeglarzom i rybakom, kupcom, rzemieślnikom, dzieciom,a także więźniom. Mikołaja można było poprosić o pomocw każdej sprawie, w każdej potrzebie. Był serdeczny, życzliwy i bezinteresowny.Po jego śmierci w 345 roku zaczęły krążyć fantastyczne opowieści o jego dokonaniach.Jedna z legend opowiada o trójce dzieci, które zły drwal zabił i ukrył w beczce.Mikołaj wtedy przywrócił dzieci do życia i obsypał je podarunkami.Znana jest także inna legenda mówiąca o Mikołaju. W pewnym momencie Mikołaj postanowiłodbyć pielgrzymkę do Jerozolimy. W czasie podróży morskiej zaskoczyła ich wielka burza i wydawało się, że statek zatonie. Marynarzezaczęli prosić Mikołaja o wstawiennictwo do Boga. Święty Mikołaj wzniósłoczy ku niebu, burza uciszyła się i statek ocalał. Kiedy zaś spadł z pomostu marynarz,Mikołaj wzywając imienia Boga wskrzesił go z martwych. Te wydarzenia sprawiły,że św. Mikołaj jest czczony także jako patron marynarzy.Sława cudotwórcy doprowadziła w końcu arcybiskupa Mikołaja do kanonizacji.Kult Świętego Mikołaja rozprzestrzenił się z czasem po całym świecie.Mikołaj stał się najbardziej kochanym przez wszystkich świętym.